در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد

امروز امتحان مدنی سهی بچههای من توی دانشگاه لرستان بود. همونا که مایل نبودن با یه استاد محترم (آقای دکتر الف فرض کنید) باشن و دوس داشتن با یه استاد محترم دیگه باشن (آقای دکتر ب فرض کنید) ولی از قضای آمده، گرچه درسشون با آقای دکتر الف نیفتاد، اما در عوض گیر من افتادن در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...

بیرون از خونه که میرم (دادگاه یا هرجای دیگه) یه سری کارای ضروری رو انجام میدم، همش به خودم وعده میدم که تحمل کن الان برمیگردی دانشگاه در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...

معلمی تقریباً یه تیکه از همه چیزه. نخست اینکه معلمی اول و حتی آخرش عشقه. در زمانهای که اشتغال به حرفههایی مث وکالت، قضاوت، یا حتی سردفتری درآمد بعضاً بسیار بیشتری ممکنه برات به همراه بیاره فقط عشقه که تو رو میتونه نگه داره توی این حِرفه.اما عشق تنها کافی نیست. فقط عاشق باشی میشی مث اون معلمایی که خیلی دلسوزن اما توان ادارهی یه کلاس، پر از جوون شیطون و در آستانهی انفجار رو ندارن و بعد از مدتی از معلمی گریزون میشن چون بچهها سوار گردنت میشن و تو نمیتونی کنترلشون کنی، برای معلمی بعضی وقتا باید دیکتاتورم باشی.اما فقط عشق و دیکتاتوری بس نیست، باید علم هم داشته باشی، وقتی توی یه درس سه واحدی میخوای دو ساعت و نیم حرف بزنی و مخاطب رو علاقمند نگه داری باید چیزی هم برای عرضه داشته باشی، نمیشه خاطره بگی که. پس باید اونقد مطلب جدید داشته باشی که بتونی هر هفته کلاسو بکشونی دنبال خودت.اما فقط، عشق و دیکتاتوری و علم، کافی نیست، باید قدرت انتقال مفاهیم هم داشته باشی، خیلیا یه چیزی میدونن اما نمیدونن چطور برای بچهها جاش بندازن، این یه تکنیکهای خیلی ظریفی داره که یه جاهاییش ذاتیه و یه جاهاییش اکتسابی هست و با تجربه بدست میاد. فوت کوزهگریِ معلمی توی همین بخش هست.اما فقط همهی اینا نیست. باید یه نظام ارزشگذاری و تمرین دادن هم داشته باشی که بچهها رو وادار کنی توی طول ترم هم درس بخونن و بهشون بقبولونی که نمرهی 20 رو کسی میبره که هم در طول ترم تلاش کرده و هم برگهی امتحانش قابل قبول بوده. منحصر کردن نمره به برگهی امتحانی اشتباه محضه و باعث دلسردی بچهها میشه نسبت به تلاش در طول ترم. با خودشون میگن وقتی همه چیز رو میشه توی امتحان جبران کرد دیگه چرا در طول ترم هم تلاش کنم. در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...

خاطرات_تدریس (قسمت 280): کلاس غیر شوالیهها!توی جلسهی دیروز توی دانشگاه بروجرد توی کلاس غیر شوالیهها، آخر کلاس یکی از بزرگواران این کلاس اومده هی چند دفه با تأکید میگه که من فقططططططِ فقططططط بخاطر کلاس شما از دورود اومدم و چند بار هی تکرار کرد، یه جوری میگفت من از دورود اومدم انگار به نظرش میومد که داره میگه فقط بخاطر کلاس شما از سمرقند و بخارا لِک و لِک، لِک و لِک سوار بر کوهان شتر اومدم. در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...

قبلاً توی این مطلب، یه چیزایی در خصوص ارتباط معلمی و بازیگری نوشته بودم اما بسطش ندادم و گذرا ازش عبور کردم، الان میخام یه کم بیشتر در خصوصش صحبت کنم.دیدید بازیگرای تئاتر از چیزی حرف میزنن به اسم نَفَسِ گرم تماشاگر و میگن ارتباط چهره به چهره با مخاطب چیزیه که توی سینما نیست یا بازیکنان فوتبال و بازیگرای سینما از چیزی حرف میزنن به اسم محبت مردم و همش میگن ما خاک پای مردمیم و از این حرفا؟معلمی هم یه ارتباطی با این عوالِم داره. دیدید بعضی دانشجوا میان اون جلو کنار معلم وامیستن کنفرانس بدن یا حتی توی همون دانشجوا که نشستن طرف خطاب معلم قرار میگیرن و میخان جواب بدن یه استرس خیلی بدی میگیرن و اصلاً همون حرف معمولی خودشونم نمیتونن بزنن دیگه؟ این بخاطر اینه که با جادوی جلوی جمع بودن آشنا نیستن.وقتی اون جلو وامیستی و چهل نفر آدم با ذهن آماده بهت خیره میشن و اصن اونجان که حرفای تو رو بشنون و تو میتونی با تک تکشون شوخی کنی و حرف بزنی و از ذهنیتشون خبردار بشی و باهاشون دیالوگ برقرار کنی و کنترل اوضاع هم دست خودته یه حس جادویی هست واقعاً که توی هیچ جا پیدا نمیشه.بازیگر تئاتر رو در نظر بگیرید که از نظر ارتباط چهره به چهره، نزدیکترین حس رو داره به این موضوع. اما باز تجربهی معلمی یه چیز خیلی فراتری هست نسبت به اون. چون بازیگر تئاتر، یه نقشی بازی میکنه، حرفا و دیالوگهای خودشو میگه و میره و فوقش اون آخر تئاتر، اگر خوب نقششو بازی کرده باشه مردم یه چند دقیقه سر پا واسش دست بزنن، اما ارتباطش در همین حد میمونه. چنین مجالی نیست که چهره به چهره حرف خودشو بزنه و جواب مردمو بشنوه و باهاشون دیالوگ دو جانبه برقرار کنه و حسی که داره رو به اونا منتقل کنه و از حس اونا تاثیر بپذیره در لحظه.بازیکن در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...

یکی از لذتهای کلاس، چه اون موقع که دانشجو بودم و چه الان که معلم هستم اینه که یه چیزی رو از قبل مطالعه کنم و بعد اونو از زبون استادم بشنوم یا اونو ارائه کنم به بچههام. مث به اشتراک گذاشتن چیزی هست که دوسش داری با بقیه. مث اینه یه کسی رو عاشقونه دوس داری و میبینی بقیه هم دارن ازش تعریف میکنن و شیفتهش هستن. خوشتر آن باشد که سِرّ دلبران :: گفته آید در حدیث دیگران. در مقام دانشجو خیلی شیرینه که یه چیزی رو پیش مطالعه کنی و بری سر کلاس اونو بشنوی ببینی استادت چجوری اون توضیح میده و چجوری برات جاش میندازه. وای به حال وقتی که استاد داشت اشتباه توضیح میداد انقد سؤال میپرسیدم و نقض بر حرفش وارد میکردم تا یا خفه کنه صدامو یا حرفمو قبول کنه. معمولاً البته همون اولی اتفاق میافتاد در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...

این ترم که بعد از برگزاری امتحان میان ترم برای اولین بار برگهها رو سرِ خودِ کلاس، تصحیح میکنم و نمرههای بچههام رو همونجا میگم بهشون یه موضوعی که جلب توجهم رو میکنه واکنش بچهها بخصوص اونایی هست که نمرهشون خوب شده.یکی از دانشجوا بهم میگفت چرا قبل از تصحیح هر برگه اسم دانشجو رو میگی و سَرِتَم بلند میکنی ببینی کیه و بعد شروع میکنی به تصحیح برگه؟ میخای ببینی چه حالی هستیم؟ خوشت میاد اذیت شدن ما رو ببینی؟قسمت اول حرفش راسته (اینکه قبل از تصحیح برگه اسم دانشجو رو میگم) ولی قسمت دوم حرفش راست نیست (اینکه دوست دارم اذیت شدن بچههام رو ببینم). اصولاً وقتی کسی نمرهش خوب نشده دیگه سر برنمیدارم بعد از اعلام نمره مجدداً نگاش کنم. فقط در حالی که سرم پایینه نمره رو میگم و میرم سراغ برگهی بعد. انگار خودم شرمم میاد که نمرهی اون دانشجو کم شده یا اصلاً انگار خودمم مقصر میدونم که ایشون به اندازهی کافی تلاش نکرده یا نمرهش خوب نشده. ولی برا این قبل از تصحیح برگه اسم دانشجو رو اعلام میکنم و میخام ببینمش که اگر نمرهش خوب شد سر بردارم و چهرهش رو ببینم و دیگه دنبالش توی کلاس نگردم و حتی ثانیهای از صحنه رو به دنبال پیدا کردن محل نشستن دانشجو توی کلاس از دست ندم در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...

دیروز توی گوگل دنبال مطلبی میگشتم برخوردم به این عکس، جالبیش اینه متنی که با این عکس منتشر کردم نیستش اما این عکس توی سرچ تصاویر میاد.میز من هست توی دورهی دکتری توی خوابگاه دانشگاه علامه. رفتم به اون حال هوا. لباسای هم اتاقیام که آویزونه به چوب رختی کنار میزم، گوشی دوازده دو صفر نوکیا در خصوص تاریخ تشکیل کلاس‌ها در دانشگاه آزاد خرم‌آباد...